Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΕΓΑ
Ενας στους 4 συνταξιούχους, ένας στους 3 ανέργους και 290.000 ενεργοί πολίτες δεν κερδίζουν το «ψωμί» τους, ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας.
Συνολικά 2.100.000 πολίτες, το 21% του πληθυσμού, καλούνται να τα βγάλουν πέρα με λιγότερα από 404 ευρώ τον μήνα (το άτομο) ή 11.864 ευρώ το χρόνο (11.864 ευρώ για τετραμελή οικογένεια) με βάση τις τιμές του 2006. Το δεύτερο μεγαλύτερο ποσοστό στην Ευρώπη των 27, μετά τη Λετονία (23%), ενώ ο μέσος ευρωπαϊκός όρος περιορίζεται στο 16%.
Το εύρημα αυτό από την ετήσια εκθεση του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ (ΙΝΕ/ ΓΣΕΕ), που εκδίδεται φέτος για δέκατη χρονιά προσφέροντας πολύτιμα στοιχεία για την κατάσταση των εργαζομένων και επιχειρήματα στη δράση των συνδικάτων, ακτινογραφεί την ελληνική κοινωνία αλλά και τις δυσκολίες της. Και μέσα σε αυτές τις άκρως αρνητικές συνθήκες έρχεται η κυβέρνηση και «κόβει κουστούμι», βάζει νέους φόρους στους νέους και όσους διεκδικούν τη ζωή τους ακόμη και με ψευδείς συμβάσεις έργου. Συμπιέζει έτσι η κυβέρνηση το βιοτικό επίπεδο, αντί να πάρει μέτρα τόνωσης της οικονομίας και ενίσχυσης της ζήτησης.
Στην έκθεση, η οποία συντάχθηκε υπό την επιστημονική ευθύνη του καθηγητή Σάββα Ρομπόλη, αποτυπώνεται μια ισχυρή τάση επιβράδυνσης της ελληνικής οικονομίας με ΑΕΠ στο 3% το 2009. Τάση που είχε ανιχνευτεί από το ΙΝΕ/ΓΣΕΕ αμέσως μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες (2004) και τώρα επιβεβαιώνεται. Κάτι που καταδεικνύει ότι η κρίση δεν είναι εισαγόμενη και το περιεχόμενο της έκθεσης επιστημονικό και ακριβές. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για δημοσιονομική κρίση με μείωση των δημοσίων εσόδων (από το υπερφίαλο 12,5% στον προϋπολογισμό του περασμένου Δεκεμβρίου στο 5% το α'εξάμηνο της εκτέλεσής του φέτος) και έκρηξη των δαπανών (αύξηση 12% έναντι 7,7%).
Και αυτό εξηγείται καθώς αυξάνουν οι σπατάλες, οι κομματικοί διορισμοί και οι μετέχοντες σε παντοειδείς επιτροπές. Οι συνδεόμενοι (και αμειβόμενοι) με το Δημόσιοι εργαζόμενοι (δημόσιοι υπάλληλοι κ.ά.) φτάνουν τους 1.018.000, οι οποίοι καλούνται να εξυπηρετήσουν(;) 3.000.000 νοικοκυριά. Δηλαδή σε κάθε δημόσιο υπάλληλο αντιστοιχούν μόλις 3 νοικοκυριά, από τις χειρότερες συνθέσεις στην Ευρωπή, αντιστρόφως ανάλογη των παρεχόμενων υπηρεσιών.
Προσλαμβάνουν... ομήρους
Πάντως το 36,2% των εργαζομένων αμείβεται από το Δημόσιο. Και η κυβέρνηση συνεχίζει ακάθεκτη να διορίζει για να μειώσει την ανεργία και να ικανοποιήσει την κομματική πελατεία. Ομως το 2007 δύο στους τρεις προσληφθέντες ήταν με συμβάσεις ορισμένου χρόνου και ιδιαιτέρως με συμβάσεις 7-12 μηνών. Πρέπει να κρατούνται όμηροι εν όψει πολιτικών εξελίξεων (εκλογών κ.λπ.).
Τα άλλα, άκρως αποκαλυπτικά, ευρήματα της έκθεσης είναι τα εξής:
1 Ο πληθωρισμός στο καλάθι της νοικοκυράς ξεπερνά το 6% (είδη ευρείας κατανάλωσης), όταν ο επίσημος πληθωρισμός υπολογίζεται ότι θα κλείσει φέτος στο 4,2-4,4%.
2 Πέρυσι το ελληνικό εισόδημα ανερχόταν στο 98,6% των 27 ευρωπαϊκών κρατών, ενώ φέτος θα πέσει κάτω του 98%. Δηλαδή, αντί να έχουμε σύγκλιση παρουσιάζεται απόκλιση.
3 Το έλλειμμα στο ισοζύγιο εξωτερικών πληρωμών υπερβαίνει το 14,1% και για τρίτη συνεχή χρονιά αυτή η εξέλιξη αφαιρεί (εξάγει) ΑΕΠ (1,3 μονάδες πέρυσι, 1 φέτος).
Απάλλαξε τους έχοντες
4 Το 2004 οι μισθωτοί και συνταξιούχοι εισέφεραν το 44% του συνολικού φόρου, ενώ στη συνέχεια τα βάρη τους αυξήθηκαν στο 50,1% (2006). Αντιθέτως, οι επιχειρήσεις από το 43% των φόρων που κατέβαλλαν (το 2004), ο κ. Αλογοσκούφης τούς ξαλάφρωσε. Το ποσοστό επιβάρυνσης έπεσε στο 36,3% το 2006.
5 Οι ακαθάριστες πραγματικές αποδοχές αυξήθηκαν κατά 3,9% το 2007, ενώ για φέτος οι ονομαστικές αποδοχές θα αναπροσαρμοστούν σε ποσοστό 6,4%. Επίσης, την περίοδο 2000-07 το πραγματικό κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος μειώθηκε κατά 1,2%.
6 Παρά ταύτα οι μέσες μηνιαίες αποδοχές το 2007 ανέρχονταν σε 1.668 ευρώ (πλήρης απασχόληση) έναντι 2.366 στην ευρωζώνη. Δηλαδή, κυμαίνονται στο 83% (Ισπανία 85%) του μέσου όρου των 15 κρατών-μελών.
7 Παράλληλα διευρύνονται και οι ανισότητες. Η ψαλίδα μεταξύ των πιο φτωχών και των περισσότερων πλούσιων Ελλήνων ανοίγει. Το 20% των πιο φτωχών έχει εισόδημα 6,1 φορές μικρότερο από το 20% των πλουσίων. Ή, το 20% των πλουσίων διαθέτει το 40,4% του συνολικού πλούτου. Μόνο η Λετονία και η Πορτογαλία έχει να επιδείξει μεγαλύτερες εισοδηματικές ανισότητες μεταξύ των 27 κρατών.
8 Παρά τα αντιθέτως θρυλούμενα, υπάρχουν φτωχοί και στο δημόσιο τομέα, δεν... πιάνουν όμως τον ιδιωτικό τομέα. Το 30% βρίσκεται κάτω των 1.000 ευρώ (καθαρά) το μήνα και το 37% από 1.000 έως 1.250 ευρώ. Ετσι, το 10% βρίσκεται κάτω από το όριο φτώχειας, αλλά στον ιδιωτικό τομέα τα πράγματα είναι χειρότερα: το 22% των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα διαβιούν κάτω από το όριο της φτώχειας.
9 Ξεπέρασαν τις 570.000 οι εργαζόμενοι στις ευέλικτες μορφές απασχόλησης. Το ποσοστό της μερικής απασχόλησης διαμορφώνεται σε 5,8% και της προσωρινής στο 11,1%.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 11/09/2008
Ενας στους 4 συνταξιούχους, ένας στους 3 ανέργους και 290.000 ενεργοί πολίτες δεν κερδίζουν το «ψωμί» τους, ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας.
Συνολικά 2.100.000 πολίτες, το 21% του πληθυσμού, καλούνται να τα βγάλουν πέρα με λιγότερα από 404 ευρώ τον μήνα (το άτομο) ή 11.864 ευρώ το χρόνο (11.864 ευρώ για τετραμελή οικογένεια) με βάση τις τιμές του 2006. Το δεύτερο μεγαλύτερο ποσοστό στην Ευρώπη των 27, μετά τη Λετονία (23%), ενώ ο μέσος ευρωπαϊκός όρος περιορίζεται στο 16%.
Το εύρημα αυτό από την ετήσια εκθεση του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ (ΙΝΕ/ ΓΣΕΕ), που εκδίδεται φέτος για δέκατη χρονιά προσφέροντας πολύτιμα στοιχεία για την κατάσταση των εργαζομένων και επιχειρήματα στη δράση των συνδικάτων, ακτινογραφεί την ελληνική κοινωνία αλλά και τις δυσκολίες της. Και μέσα σε αυτές τις άκρως αρνητικές συνθήκες έρχεται η κυβέρνηση και «κόβει κουστούμι», βάζει νέους φόρους στους νέους και όσους διεκδικούν τη ζωή τους ακόμη και με ψευδείς συμβάσεις έργου. Συμπιέζει έτσι η κυβέρνηση το βιοτικό επίπεδο, αντί να πάρει μέτρα τόνωσης της οικονομίας και ενίσχυσης της ζήτησης.
Στην έκθεση, η οποία συντάχθηκε υπό την επιστημονική ευθύνη του καθηγητή Σάββα Ρομπόλη, αποτυπώνεται μια ισχυρή τάση επιβράδυνσης της ελληνικής οικονομίας με ΑΕΠ στο 3% το 2009. Τάση που είχε ανιχνευτεί από το ΙΝΕ/ΓΣΕΕ αμέσως μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες (2004) και τώρα επιβεβαιώνεται. Κάτι που καταδεικνύει ότι η κρίση δεν είναι εισαγόμενη και το περιεχόμενο της έκθεσης επιστημονικό και ακριβές. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για δημοσιονομική κρίση με μείωση των δημοσίων εσόδων (από το υπερφίαλο 12,5% στον προϋπολογισμό του περασμένου Δεκεμβρίου στο 5% το α'εξάμηνο της εκτέλεσής του φέτος) και έκρηξη των δαπανών (αύξηση 12% έναντι 7,7%).
Και αυτό εξηγείται καθώς αυξάνουν οι σπατάλες, οι κομματικοί διορισμοί και οι μετέχοντες σε παντοειδείς επιτροπές. Οι συνδεόμενοι (και αμειβόμενοι) με το Δημόσιοι εργαζόμενοι (δημόσιοι υπάλληλοι κ.ά.) φτάνουν τους 1.018.000, οι οποίοι καλούνται να εξυπηρετήσουν(;) 3.000.000 νοικοκυριά. Δηλαδή σε κάθε δημόσιο υπάλληλο αντιστοιχούν μόλις 3 νοικοκυριά, από τις χειρότερες συνθέσεις στην Ευρωπή, αντιστρόφως ανάλογη των παρεχόμενων υπηρεσιών.
Προσλαμβάνουν... ομήρους
Πάντως το 36,2% των εργαζομένων αμείβεται από το Δημόσιο. Και η κυβέρνηση συνεχίζει ακάθεκτη να διορίζει για να μειώσει την ανεργία και να ικανοποιήσει την κομματική πελατεία. Ομως το 2007 δύο στους τρεις προσληφθέντες ήταν με συμβάσεις ορισμένου χρόνου και ιδιαιτέρως με συμβάσεις 7-12 μηνών. Πρέπει να κρατούνται όμηροι εν όψει πολιτικών εξελίξεων (εκλογών κ.λπ.).
Τα άλλα, άκρως αποκαλυπτικά, ευρήματα της έκθεσης είναι τα εξής:
1 Ο πληθωρισμός στο καλάθι της νοικοκυράς ξεπερνά το 6% (είδη ευρείας κατανάλωσης), όταν ο επίσημος πληθωρισμός υπολογίζεται ότι θα κλείσει φέτος στο 4,2-4,4%.
2 Πέρυσι το ελληνικό εισόδημα ανερχόταν στο 98,6% των 27 ευρωπαϊκών κρατών, ενώ φέτος θα πέσει κάτω του 98%. Δηλαδή, αντί να έχουμε σύγκλιση παρουσιάζεται απόκλιση.
3 Το έλλειμμα στο ισοζύγιο εξωτερικών πληρωμών υπερβαίνει το 14,1% και για τρίτη συνεχή χρονιά αυτή η εξέλιξη αφαιρεί (εξάγει) ΑΕΠ (1,3 μονάδες πέρυσι, 1 φέτος).
Απάλλαξε τους έχοντες
4 Το 2004 οι μισθωτοί και συνταξιούχοι εισέφεραν το 44% του συνολικού φόρου, ενώ στη συνέχεια τα βάρη τους αυξήθηκαν στο 50,1% (2006). Αντιθέτως, οι επιχειρήσεις από το 43% των φόρων που κατέβαλλαν (το 2004), ο κ. Αλογοσκούφης τούς ξαλάφρωσε. Το ποσοστό επιβάρυνσης έπεσε στο 36,3% το 2006.
5 Οι ακαθάριστες πραγματικές αποδοχές αυξήθηκαν κατά 3,9% το 2007, ενώ για φέτος οι ονομαστικές αποδοχές θα αναπροσαρμοστούν σε ποσοστό 6,4%. Επίσης, την περίοδο 2000-07 το πραγματικό κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος μειώθηκε κατά 1,2%.
6 Παρά ταύτα οι μέσες μηνιαίες αποδοχές το 2007 ανέρχονταν σε 1.668 ευρώ (πλήρης απασχόληση) έναντι 2.366 στην ευρωζώνη. Δηλαδή, κυμαίνονται στο 83% (Ισπανία 85%) του μέσου όρου των 15 κρατών-μελών.
7 Παράλληλα διευρύνονται και οι ανισότητες. Η ψαλίδα μεταξύ των πιο φτωχών και των περισσότερων πλούσιων Ελλήνων ανοίγει. Το 20% των πιο φτωχών έχει εισόδημα 6,1 φορές μικρότερο από το 20% των πλουσίων. Ή, το 20% των πλουσίων διαθέτει το 40,4% του συνολικού πλούτου. Μόνο η Λετονία και η Πορτογαλία έχει να επιδείξει μεγαλύτερες εισοδηματικές ανισότητες μεταξύ των 27 κρατών.
8 Παρά τα αντιθέτως θρυλούμενα, υπάρχουν φτωχοί και στο δημόσιο τομέα, δεν... πιάνουν όμως τον ιδιωτικό τομέα. Το 30% βρίσκεται κάτω των 1.000 ευρώ (καθαρά) το μήνα και το 37% από 1.000 έως 1.250 ευρώ. Ετσι, το 10% βρίσκεται κάτω από το όριο φτώχειας, αλλά στον ιδιωτικό τομέα τα πράγματα είναι χειρότερα: το 22% των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα διαβιούν κάτω από το όριο της φτώχειας.
9 Ξεπέρασαν τις 570.000 οι εργαζόμενοι στις ευέλικτες μορφές απασχόλησης. Το ποσοστό της μερικής απασχόλησης διαμορφώνεται σε 5,8% και της προσωρινής στο 11,1%.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 11/09/2008
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου